!!Reborn!! ไม่ได้เป็นเพียงการ์ตูน...แต่ Reborn คือจิตวิญญาณ!!!

หวัดดีค่าาาาาาาาาาาาาาาา!!!

>[]<!!!

ช่วงสงกรานต์ไปเที่ยวไหนกันมาบ้างเอ่ย???

เมื่อวันที่ 15 เราไปกาญจนบุรีมา ส่วเมื่อวานไปไหว้พระเก้าวัดมาค่ะ

เหนื่อยมาก แต่ก็อิ่มบุญดี ฮาๆ

และด้วยความที่เราไม่มีกล้องถ่ายรูป-*-

และด้วยความที่เราเห่อมือถือใหม่ ก็เลยถ่ายรูปมาเยอะแยะเลย ฮาๆ

แต่ว่าน่าเสียดายที่วันไปไหว้พระดันต้องตื่นเช้าๆแล้วก็รีบๆเราเลยลืมเอามือถือไป เพราะงั้นเลยไม่มีรูป-*-

เพราะงั้นเอนทรี่นี้ก็เลยจะเอารูปที่ถ่ายมาจากที่กาญฯมาลงให้ดู

แต่ว่า!!....เราไม่ได้ไปไหนมากมายหรอก- -

เพราะเรื่องของเรื่องแล้ว ที่บ้านเราไม่ได้ตั้งใจจะไปเที่ยว- -

เพียงแต่ตั้งใจจะไปเยี่ยมป้ากับลุงที่กาญฯ

แต่พอดีว่าลุงเราเป็นทหารหน่วยรบ

ก็เลยต้องลงมากรุงเทพเพราะต้องเตรียมพร้อมเรื่องการบ้านการเมือง(น่าจะรู้ๆว่าหมายถึงอะไร ฮา)

ป้าเราเลยอยู่บ้านคนเดียว ก็เลยอยู่คุยเป็นเพื่อนป้าจนบ่ายแก่ๆ

พอตอนขากลับก็เลยแวะเที่ยวได้แค่ "บางแห่ง"

เอาละมาสาดรูปกันดีกว่า...

*หมายเหตุ* รูปที่ถ่ายทั้งหมด ถ่ายจากกล้องมือถือ- - ....

แถมไอ้ตัวคนถ่ายดันเป็นพวกถ่ายรูปไมไ่ด้เรื่องเพราะงั้นรูปที่คัดลงบล็อกเลยมีน้อยนิด

แถมมุมก็ไม่ค่อยสวย เพราะงั้นอย่าว่ากัน =/\=

ก่อนสาดรูปต้องมีรีพอตซักหน่อย

ที่แรกที่ไปเลยก็คือ "สะพานข้ามแม่น้ำแคว"

พอดีอยู่ไม่ไกลจากบ้านป้านัก เลยไปที่นี่ก่อน...

สะพานข้ามแม่น้ำแคว (The Bridge of the River Kwai)

เป็นสะพานที่สำคัญอย่างแรง!! ของรถไฟสายมรณะ

เป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่อเอาไว้ข้ามแม่น้ำแคว(ตามชื่อเลย)

ซึ่งเป็นทางผ่านของรถไฟสายมรณะนั่นเอง...

สะพานแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 นู้น (โหวววววว =[]=)

โดยกองทัพญี่ปุ่น ได้เกณฑ์เฉลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร

(อันได้แก่ ทหารอังกฤษ อเมริกา ออสเตรเลีย ฮอลันดา และนิวซีแลนด์)

ประมาณ 61,700 คน (โอ้วววววว=[]=!!)

แล้วก็ยังมีกรรมกรชาวจีน ญวน มลายู ไทย พม่า และอินเดียอีกมากมายก่ายกอง

มาสร้างทางรถไฟสายนี้ เพื่อเป็นเส้นทางสู่ประเทศพม่า

และการสร้างสะพานแห่งนี้ ก็ลำบากลำบนปนเศร้าหมองจริงๆ (โฮก)

เพราะนอกจากความลำบากยากเย็นของการสร้างสะพานที่มีอยู่เป็นทุนเดิมแล้วนั้นไซร้...

กลับต้องมาเจอกับผลพวงจากสงครามอีกด้วย

เช่น การขาดแคลนอาหาร ความโหดร้ายทารุณ และก็โรคภัยต่างๆ

เพราะเหตุนี้ จึงทำให้เชลยศึกหลายหมื่นคนต้องจบชีวิตลง (ช่างน่าเศร้าT-T)

(ด้านขวามือของรูปนี้ มีของขายด้วย คนเยอะแยะดี...)

และเนื่องจากสะพานข้ามแม่น้ำแควแห่งนี้

เคยได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่ 2

รัฐบาลไทยจึงได้ซ่อมแซมใหม่ซะ จนสามารถใช้งานได้ดังเดิม....

ปัจจุบันนี้รถไฟสายมรณะสายนี้ก็ยังเปิดใช้อยู่นะจ๊ะ

ส่วนในรูปนั้นไม่ใช่ว่าหนุ่มเสื้อส้มเขาเดินเข้าหารถไฟนะ =[]=!!

เขาเดินตามหลังต่างหาก...

รถไฟที่เห็นนั่นเป็นรถสำหรับนักท่องเที่ยวที่อยากจะนั่งรถไฟชมบรรยากาศจ้ะ

เรื่องก็เป็นเช่นนี้ล่ะ....

รูปนี้คือ รูปที่เราถ่ายภาพที่นี่แล้วชอบที่สุด >[]<b

เพราะถ่ายออกมาแล้วรู้สึกว่ามุมกำลังดี แถมเห็นตัวสะพานค่อนข้างชัดเจน

ใจจริงแล้วอยากถ่ายรูปกลางสะพานเลย แต่ว่าทำไม่ได้

เพราะวันนั้นนักท่องเที่ยวเยอะ(สาด)มาก!!

มีแต่นักเที่ยวเที่ยวชาวฝรั่งกับจีน คนไทยไม่ค่อยเห็นเท่าไรแฮะ- -

ไอ้ครั้นจะเดินไปถ่ายตรงกลางให้เห็นด้านในสะพานเลยก็ทำไม่ได้

เพราะคนเดินเยอะ ที่แคบสุดชีวิต ทำให้อิแก้มไม่สามารถหยุดเดินได้!!!!! =[]=!!

รูปนี้ ใจจริงจะถ่ายบรรยากาศโดยรอบเวลาที่ไปยืนอยู่บนสะพานนั้น

แต่ไหงออกมาแบบนี้ไม่รู้สิ-*- 

ก่อนจะไปที่สถานที่ต่อไป

ขอเม้าท์ป้าคนนึงบนสะพานหน่อย...(มันคันปากยุบยิบ)

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนั้นเรากำลังเดินอยู่บนสะพาน

อย่างที่เห็นรูปด้านบนว่าทางเดินมันแคบมากๆ พูดง่ายๆว่าเดินได้แค่เรียงเดี่ยว

แล้วก็ด้านข้างมีทางเดินแคบๆขนาดประมาณ 1 ฝ่าเท้าและเป็นพื้นไม้เท่านั้น

ซึ่งคนไม่ค่อยเดิน เพราะมันดูอันตรายๆ

เราก็ค่อยๆเดินเข้าไป เราเดินตามกลุ่มนักท่องเที่ยวฝรั่งกลุ่มนึง

แล้วพอดีกับที่มีป้าคนนึงแก่เดินสวนมา แล้วมีนักท่องเที่ยว 2 คน(เป็น 1 ในกลุ่มนั้น)

กำลังหยุดยืนถ่ายรูปกัน ส่วนเราที่ยืนอยู่ด้านหลังก็คือ หยุดเดินแล้วยืนหลบนิดนึง

เพื่อรอให้เขาถ่ายรูปกันให้เสร็จ

(คนส่วนใหญ่ก็จะเป็นแบบนั้น คือ ถ้ามีคนยืนถ่ายรูปอยู่เขาก็จะหยุดยืนแบบนั้น)

แต่คุณป้าคนนี้มาจากไหนไ่ม่ทราบ อยู่ๆเดินสวนมา

แล้วป้าแกก็เดินชนกระแทกนักท่องเที่ยวฝรั่ง 2 คนนั้นเลย

เราเห็นก็ตกใจ เพราะกลัวเขาล้มแล้วเกิดดันตกลงไปนี้เสี่ยงชีวิตมากมาย

แถมป้าคนนี้แกหงุดหงิดลูกหลานไม่รักหรือยังไงไม่ทราบ

จู่ๆแกก็หันไปว่านักท่องเที่ยว 2 คนนั้นว่า ...

"โอ๊ย แม่งถ่ายรูปกันอยู่ได้ คนเดิินเยอะจะตายห่า เวรจริง!!"

คือ...ทุเรศง่ะ- -

คุณฝรั่ง 2 คนนั้นเขาก็ทำหน้างงๆ ประมาณว่า ตะโกนอะไร

เพราะดูๆแล้วเขาฟังไม่รู้เรื่อง

และยัยป้าก็คงจะรู้ว่าเขาฟังไม่รู้เรื่องถึงกล้าพูด

น่าเกลียดนะแบบนี้....- -

เอามาเล่าสู่กันฟัง

ยังไงก็อย่าไปทำนิสัยแบบนั้นกันนะคะ

ถ้าเรารีบจริงๆก็บอกเขาดีๆจะดีกว่า

พูดอังกฤษไม่ได้สะกิดเขาสักนิดแล้วภาษามือก็ยังดี เพราะยังไงๆสถานการณ์แบบนั้น

ถึงไม่พูด ก็รู้อยู่แล้วว่ากำลังรีบๆ

พอดีกว่าๆ...

ไปสถานที่ต่อไป....

สืบเนื่องจากด้านบนที่ว่า มีทหารเสียชีวิตจากการสร้างรถไฟสายมรณะเป็นจำนวนมาก

แล้วพวกท่านๆเหล่านั้น อยู่ที่ไหนกันบ้างเล่า??....

ก็นี่เลยค่ะ...

สุสานทหารสัมพันธมิตรดอนรัก (Kanchanaburi War Cemetery)

สุสานแห่งนี้บรรจุกระดูกของทหารสัมพันธมิตร

ที่เสียชีวิตจากการสร้างรถไฟสายมรณะ จำนวน 6,982 หลุม (=[]=)

(นี้เป็นประตูทางเข้าสุสานจ๊ะ ที่ไม่ได้ถ่ายตรงๆประตู เพราะว่าอยู่ติดถนน กลัวโดนรถชน ฮาๆ)

สุสานแห่งนี้มีพื้นที่ประมาณ 17 ไร่

อยู่ห่างจากศูนย์กลางจังหวักาญจนบุรี 2 กิโลเมตรจ้ะ

 (รูปนี้ (คิดว่า)คือ คำอธิบายสุสานเป็นภาษาอังกฤษ ล่ะนะ- -...)

ด้านในถูกจัดตกแต่งอย่างสวยสุดๆ โดยส่วนตัวแล้วชอบมากๆเลยล่ะ

พอเข้าไปจากทางประตูสุสานแล้วเหมือนโบสถ์คริสต์เลย

เราเดินอยู่ที่นี่นานกว่าที่สะพานข้ามแม่น้ำแควอีกล่ัะมั้ง ฮาๆ

เท่าที่เดินๆดู (ซึ่งไม่ทั่วนัก- -) ท่านทหารที่ถูกฝังอยู่ที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นพลทหาร(Private)

แล้วก็มี ยศ Driver (ยศไรไม่รู้ ใครรู้ช่วยบอกด้วย...ห้ามตอบว่าคนขับรถนะ- -)

ป้ายหินที่สลักชื่อเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมดจ๊ะ

ที่ป้ายสลักก็มีชื่อ หน่วยสังกัด(ล่ะมั้ง- -) แล้วก็อายุ ประมาณนี้ล่ะ- -

เท่าที่เดินๆดู(อีกครั้ง- -) ส่วนใหญ่จะอายุประมาณ 20 กว่าๆ จนถึง 30 ปลายๆจ้ะ

รูปนี้ถ่ายตรงหลังในสุดของสุสาน

ซึ่งตรงกลางจะมีไม้กางเขนอย่างที่เห็นนั้นตั้งอยู่อย่างเห็นได้เด่นๆเลยล่ะ

เราเห็นแล้วรีบเดินเข้าไปถ่ายรูปก่อนเลย

เพราะรู้สึกชอบมากๆ ได้บรรยากาศดีจริงๆ

ส่วนรูปนี้เป็นรูปที่ถ่ายจากที่นี่แล้วชอบที่สุด!!!

เสียดายอย่างเดียว เมฆบนฟ้าน้อยไปหน่อย- -

(แล้วถ้าไม่มีอาคารด้านหลังแบบนั้นจะดีกว่านี้เยอะ- -)

มาถึงตรงนี้ก็อยากให้ทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน

ร่วมกันไว้อาลัยเหล่าท่านๆทหารด้วย

ที่ท่านๆทหารเหล่านั้นต้องมาเสียชีวิตลงอย่างนี้

แล้วยิ่งกับในประเทศที่ไม่ใช่บ้านเกิดตัวเองแล้วด้วยก็นะ.......

.....

จบการรายงาน (ฮา)

(มาถึงตรงนี้ มีใครอ่านแล้วจิ้นเป็น "เฮตาเลีย" ไหม? ฮาๆ...)

พอได้ไปเที่ยวในสถานที่ท่องเที่ยวแนวแบบนี้แล้วรู้สึกว่า...

โชคดี(?)จริงๆนะที่เราๆทุกๆคนได้เกิดมาในสมัยนี้

ไม่ต้องเจอสงครามที่รุนแรงแล้วก็โหดร้ายเหมือนสมัยก่อน

เพราะยังไงๆก็ตามคำว่า "สงคราม" ก็ไม่เกิดผลดีต่อใครทั้งนั้น

ไม่ว่าจะ "ชนะ" หรือ "แพ้"....

แต่ว่า....ใครจะไปรู้ล่ะ ในอนาคตอาจจะเกิด "สงครามโลกครั้งที่ 3" ในยุคของพวกเราๆก็ได้....

เอนทรี่นี้ขอให้เป็นเอนทรี่พิเศษละกัน ฮาๆ

ไม่มีโดจินแถมนะจ๊ะ >3<

ยังไงๆก็ขอขอบคุณ...

 - จังหวัดกาญจนบุรีที่มีสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์แบบนี้นะคะ

 - วิกิพีเดีย...สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม^^

 - พ่อกับแม่ที่พาหนูไปเที่ยว กร๊ากกกกกกกกกกก

 - ขอบคุณทุกๆคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ค่ะ

ปอลิง. เอนทรี่หน้าสัญญาว่าเป็น โด D18 แน่นอน ... (ได้ข่าวว่าสัญญามาหลายเอนทรี่แล้ว- -)

ปอลิง2. ยังรับ Mod บอร์ดพ่อบ้านอยู่นะคะ...ขอคนที่เป็นได้แน่นอน

แบบว่า ไม่อยากให้เป็นๆหยุดๆ เพราะแค่อยากดูแลบอร์ด แต่อยากให้มีเวลาแล้วก็รักการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย

..... ....

.................(สาดส่งท้าย ฮาๆ)....................